۱۴۰۳ اردیبهشت ۱۰, دوشنبه

روز جهاتی کارگر

شماری از اعضای سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوس‌رانی تهران و حومه و فعالان کارگری زن و مرد زندانی در زندان اوین را در آستانه‌ی روز جهانی کارگر تهدید کردند. به گزارش کانال تلگرامی سندیکا، ریحانه انصاری‌نژاد، آنیشا اسداللهی، رضا شهابی، کیوان مهتدی، داود رضوی و حسن سعیدی این زندانیان بودند که هدف تهدید بازجویان اوین قرار گرفتند. بنا بر این گزارش، شهابی، رضوی و سعیدی، اعضای سندیکا همراه با مهتدی، نویسنده و مترجم و فعال کارگری، ظهر دوشنبه ۱۰ اردیبهشت از بند چهار به بند ۲۰۹ منتقل شدند و بازجویان به آنها گفتند که «هر گونه اعتراص و بیانیه از طرف آنها منجر به پرونده سازی خواهد شد و چند سالی به زندانشان اضافه خواهد گردید. بازجویان مشخصا تهدید کردند که اگر آنها بیانیه ای به مناسبت روز جهانی کارگر منتشر کنند، پرونده جدید علیه آنها باز نموده و تحویل قوه قضاییه خواهند داد و دوباره به چند سال زندان بیشتر محکوم خواهند شد». سندیکا در گزارش‌اش درباره تهدید ریحانه انصاری‌نژاد و آنیشا اسداللهی هم گزارش داده که از این دو خواسته شده نزد بازجویان بروند اما آنها نپذیرفته‌اند. سندیکای اتوبوس‌رانی تأکید کرده که «بزرگداشت اول ماه مه، روز جهانی کارگر، حق همه کارگران است و تهدید فعالین ‌کارگری در بند فقط نفرت بیشتر نسبت به آمران و‌ عاملان آن ایجاد خواهد کرد.» این فعالان کارگری در پرونده‌سازی امنیتی حول بازدید دو سندیکالیست فرانسوی از ایران و اغلب حوالی روز کارگر ۱۴۰۱ بازداشت شدند.
امیرپالوانه

۱۴۰۳ اردیبهشت ۶, پنجشنبه

خبرنگار،دموکراسی،رسانه - بخش پنجم

 


نظام جمهوری اسلامی رکورد دار قتل روزنامه نگاران در نیم قرن اخیر است و نیز از اعدام برای کیفر برخی از روزنامه نگاران استفاده میکند.

و حقوق شمار چشمگیری از روزنامه نگاران و خبرنگاران توسط این حکومت نقض و از سوی برخی از رسانه هایی خبری و سازمانهای پشتیبان حقوق بشر، گزارش شده است. در این نوشتار، بخشهایی از آن گزارشهای آمده است. بر پایه برخی از منابع رسمی، نقض حقوق بشر توسط حکومت جمهوری اسلامی به گونه سازمان ‌دهی‌ شده (سیستماتیک) انجام میشود.

بنا بر گزارش خانه آزادی، نظام جمهوری اسلامی ایران برنامه های مخفیانه خود را برای ترور های خارج از کشور، آزار، ربودن و بازگرداندن روزنامه نگاران و فعالان سیاسی مخالف حکومت را گسترش داده است. بر پایه گزارش سازمان گزارشگران بدون مرز، حکومت جمهوری اسلامی ایران رکورد دار قتل روزنامه نگاران در نیم قرن اخیر است و نیز از اعدام برای کیفر دادن برخی از روزنامه نگاران (از جمله، روح الله زم) استفاده میکند و همواره یکی از بدترین حکومتهای در زمینه نقض حقوق بشر بوده و تا کنون دهها قطعنامه در کمیته های سازمان ملل متحد در محکومیت نقض حقوق بشر در ایران، تصویب شده است.

در ۲۶ دی ۱۴۰۰ سازمان حقوق بشر ایران اعلام کرد که حکومت جمهوری اسلامی در طول چند دهه، دگر اندیشان، مدافعان حقوق بشر، نویسندگان، هنرمندان و کنش گران اجتماعی… را سرکوب میکند و به ناحق به زندان می‌ اندازد و زندانیان را از حق درمان مناسب، محروم کرده و به سلول انفرادی میاندازد. به گزارش سازمان گزارشگران بدون مرز در سال ۱۳۹۸و نیز سال ۱۳۹۹ خورشیدی حکومت جمهوری اسلامی، سرکوب روزنامه نگاران را افزایش داده است. دیوید کی، گزارشگر آزادی بیان سازمان ملل متحد در گزارش خود در اول آبان ۱۳۹۷ به کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل متحد اعلام کرد که حکومت جمهوری اسلامی، همچنان به سرکوب روزنامه نگاران و رسانه ها ادامه میدهد. پس از انتشار گزارش جاوید رحمان (گزارشگر حقوق بشر) درباره وضعیت ناگوار مطبوعات ایران از جهت آزادی در خرداد ۱۳۹۹، سرکوب اهل رسانه از سوی نهادهای امنیتی و قضایی افزایش یافته و برخی از روزنامه نگاران بازداشت یا محاکمه شدند. بر پایه گزارش سازمان گزارشگران بدون مرز، بسیاری از روزنامه‌نگاران زندانی در زندان‌های حکومت جمهوری اسلامی در وضعیتی غیرانسانی، تحقیرآمیز و محروم از حقوق ابتدایی هستند. در سال ۱۴۰۰، سازمان گزارشگران بدون مرز، زندانی کردن «سازمان‌دهی‌شده» فعالان رسانه‌ای و بازداشت «خودسرانه» زنان روزنامه‌نگار از سوی حکومت جمهوری اسلامی را محکوم کرد. سازمان حقوق بشری «آرتیکل ۱۹» با همکاری «کمیته حفاظت از روزنامه نگاران (CPJ)» در گزارشی، روند فزاینده آزار زنان روزنامه نگار ایرانی مقیم خارج از ایران از سوی حکومت جمهوری اسلامی را بسیار نگران کننده دانست .

سازمان گزارشگران بدون مرز درباره بازداشت خودسرانه زنان روزنامه نگار ایرانی توسط نظام جمهوری اسلامی ایران ابراز نگرانی کرد و انجمن جهانی قلم در بیانیه ای از سرکوب دولتی فعالان حقوق زنان توسط حکومت جمهوری اسلامی، ابراز نگرانی کرد . حکومت جمهوری اسلامی، بزرگترین زندان جهان برای روزنامه نگاران و وب ‌نگاران زن است. سازمان گزارشگران بدون مرز، حکم‌های صادره بر ضد اعضای خانواده روزنامه‌نگاران را باج‌خواهی حکومت جمهوری اسلامی دانست و تا کنون، خویشاوندان ۱۰۱ روزنامه‌نگار ایرانی از سوی حکومت جمهوری اسلامی، مورد آزار و تهدید قرار گرفته‌اند و خانواده‌های روزنامه‌نگاران و وب‌نگاران  و بلاگ نویسان ،زندانی به شکل منظم از سوی مسئولان قضایی و زندان‌بانان حکومت جمهوری اسلامی با توهین و حملات لفظی و فیزیکی، روبه‌رو می‌شوند؛ این اقدامات عمدی برای افزایش فشار و شکنجه به زندانیان است.

امیرپالوانه


۱۴۰۳ اردیبهشت ۵, چهارشنبه

لباس روحانیت، زرهی هست برای امان بودن.......







تفاوت حکومت دینی که در آن یک تار مو حرام است و دزدی و زمین خواری به شرطی که لباس روحانیت داشته باشد حلال است.
در حکومت دینی اولی ۳۰۰میلیون جریمه می‌شود و دومی بر صدر مجلس می‌نشیند!
اینگونه برخوردها در حکومتی صورت می‌گیرد که با شعار اخلاق و مبارزه با فساد و غارت بر سر کار آمد. به راستی با وجود پرونده‌هایی چون کاظم صدیقی و مواجهه‌ی مثبت حکومت با این سارق معمم، چگونه می‌توان به برخورد حکومت با سرقت و ناامنی و اختلاس امیدوار بود؟ 
قشر مذهبی و باورمند به معمم‌ها چگونه این تناقض‌ها را توجیه می‌کنند؟
#صدیقی #صدیقی_امام_جمعه_تهران

🇩🇪: In der Theokratie wird Ersterer mit einer Geldstrafe von 300 Millionen belegt und Letzterer wird an der Spitze des Parlaments sitzen!
 Solche Begegnungen finden in einer Regierung statt, die mit dem Slogan der Moral und des Kampfes gegen Korruption und Plünderung an die Macht kam. Wie können wir angesichts der Existenz von Fällen wie Kazem Sediqi und des positiven Umgangs der Regierung mit diesem allgemeinen Dieb auf den Umgang der Regierung mit Diebstahl, Unsicherheit und Unterschlagung hoffen?
 Wie rechtfertigen religiöse Gruppen und diejenigen, die an Verallgemeinerungen glauben, diese Widersprüche?


پست های ویژه

آیا حقوق بشر یک نهاد اجتماعی است؟ بررسی جایگاه حقوق بشر در برابر پنج نهاد اصلی جامعه

  آیا حقوق بشر یک نهاد اجتماعی است؟ بررسی جایگاه حقوق بشر در برابر پنج نهاد اصلی جامعه؟ سوال اول: اگر حقوق بشر را یک «نهاد فرابخشی و تنظیم‌ک...

پست های پرطرفدار